ďťż

Rozwiązanie adopcji

       

Odnoœniki


Rozwiązanie adopcji





Ewa - 2010-04-28, 15:38
Polskie prawo dopuszcza możliwość rozwiązania przysposobienia niepełnego oraz przysposobienia pełnego. Przysposobienie całkowite, czyli to na które rodzice naturalni wyrazili zgodę blankietową bez wskazania przysposabiających, pozostaje (na mocy art. 125) nierozwiązywalne.
Rozwiązanie przysposobienia jest jedynym sposobem doprowadzenia do "unicestwienia adopcji". Prawo nie przewiduje unieważnienia przysposobienia nawet w przypadku bardzo poważnych uchybień przy jej orzekaniu Ustawodawca wychodzi z założenia, że przysposobienie powoduje powstanie trwałej i w zasadzie nieodwracalnej więzi rodzinnej. Bardziej istotne jest więc, jak orzeczone przysposobienie funkcjonuje od tego, czy nie zaszły jakieś nieprawidłowości przy jego orzekaniu o ile nie zakłócają prawidłowej więzi rodzinnej.
Rozwiązanie przysposobienia przez sąd wojewódzki może nastąpić na żądanie przysposobionego, przysposabiającego lub prokuratora. Naturalni rodzice dziecka nie są do tego uprawnieni. Rozwiązanie przysposobienia może nastąpić tylko z ważnych powodów. Decydujące znaczenie ma ustalenie, czy nastąpił zupełny i trwały rozkład więzi rodzinnej jaka powinna występować pomiędzy stronami stosunku przysposobienia. Rozwiązanie przysposobienia nie jest dopuszczalne mimo zupełnego i trwałego rozkładu więzi rodzinnej, jeżeli mogłoby ucierpieć dobro małoletniego dziecka (art. 125-127 kro). Trudności wychowawcze, wyrządzanie przez dziecko szkód i popełnianie czynów karalnych, podobnie jak zaniedbywanie obowiązków rodzicielskich przez przysposabiającego, nie stanowią wystarczającej przyczyny rozwiązania przysposobienia, ale powinny - w okresie małoletniości dziecka - spowodować ingerencję sądu rodzinnego w wykonywanie władzy rodzicielskiej.
Zatem, aby stosunek przysposobienia mógł być rozwiązany, muszą wystąpić "ważne powody". Ustawa (w rozumieniu art. 125 1 kro) nie określa jednoznacznie owych "ważnych powodów", jednak Sąd Najwyższy podkreślił, iż "o tym, czy owe powody zachodzą, decyduje całokształt okoliczności faktycznych konkretnego wypadku".
Krańcowy rozpad więzi rodzicielskiej jest na pewno ważną przesłanką, gdyż wtedy adopcja nie spełnia swojej funkcji, przynosząc tym samym więcej szkody niż pożytku.

Do "ważnych powodów" (oprócz rozpadu więzi rodzinnych) uzasadniających rozwiązanie przysposobienia J. Ignatowicz zalicza:
- fakt rodzenia się między przysposabiającym a przysposobionym uczuć usprawiedliwiających zawarcie
związku małżeńskiego,
- odnalezienie się rodziców naturalnych dziecka, którzy w chwili przysposobienia nie byli znani bądź nie wiadomo było, czy żyją,
- rozwód przysposabiających, zwłaszcza gdy ten z nich, któremu ma być powierzone wykonywanie władzy
rodzicielskiej, zawiera nowy związek małżeński, co umożliwi przysposobionemu normalne warunki rozwoju w nowej rodzinie,
- okoliczność, że przysposobiony wychowuje się faktycznie mimo przysposobienia u rodziców naturalnych.

Rozwiązanie przysposobienia może być uzasadnione gdy istnieją realne perspektywy zapewnienia dziecku optymalnych warunków wychowawczych we własnej rodzinie (taka sytuacja zdarza się bardzo rzadko) lub innej rodzinie, która jest gotowa przysposobić dziecko.
Nie jest dopuszczalne rozwiązanie przysposobienia po śmierci adoptowanego dziecka. Natomiast, jeśli chodzi o adoptującego, istnieje taka możliwość, ale tylko wówczas, gdy osoba ta zmarła już w trakcie postępowania sądowego. W takiej okoliczności (art. 126 1) skutki przysposobienia ustały z chwilą jego śmierci. W związku z tym przysposobiony nie ma już prawa do dziedziczenia, bo w praktyce przestał być dzieckiem przysposabiającego. Wskutek rozwiązania przysposobienia następuje zerwanie wszelkiego pokrewieństwa zarówno między adoptowanym i adoptującym oraz jego rodziną. Ustają także wszelkie obowiązki alimentacyjne, jak również prawo do dziedziczenia. Adoptowany z chwilą rozwiązania przysposobienia powraca do swego dawnego pochodzenia i wchodzi na nowo (w sensie prawnym) w stosunki pokrewieństwa z rodziną naturalną.

Odnośnie nowego nazwiska przysposobionego istnieje możliwość jego zachowania, mimo rozwiązania adopcji. Sąd argumentuje to faktem przywyknięcia do nowego nazwiska przez adoptowanego. Jednakże na wniosek przysposabiającego bądź przysposobionego i po uwzględnieniu ich argumentów, sąd może unieważnić adoptowanemu jego nowe nazwisko i powrócić do starego, pochodzącego od rodziców naturalnych. Tak samo sąd postępuje w przypadku wniosku, jaki złoży przysposobiony w sprawie zmiany imienia.

źródło: sciaga.pl



Ewa - 2010-04-29, 10:26
Do sposobów ustania tego stosunku należy:

•ustanie przysposobienia z mocy samego prawa (ex lege, np. w razie późniejszego ustalenia macierzyństwa przysposabiającej lub ojcostwa przysposabiającego - nie dotyczy to przysposobienia całkowitego), •stwierdzenie nieistnienia przysposobienia (np. w sytuacji orzeczenia przysposobienia własnego dziecka, co do którego ojcostwo przysposabiającego zostało wcześniej ustalone) - w drodze powództwa wytoczonego na podstawie art. 189 Kodeksu postępowania cywilnego,
•jego rozwiązanie (na podstawie art. 125-127 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

źródło: e-prawnik.pl



Ewa - 2010-04-29, 10:27
Kiedy rozwiązanie stosunku przysposobienia jest dopuszczalne, a kiedy nie?

Zgodnie z art. 125 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, z ważnych powodów zarówno przysposobiony, jak i przysposabiający mogą żądać rozwiązania stosunku przysposobienia przez sąd. Jest to jedyna przewidziana w ustawie droga rozwiązania tego stosunku prawnego, nie powoduje więc automatycznego rozwiązania stosunku przysposobienia ani późniejsze przysposobienie małoletniego przez inną osobę, ani pozbawienie przysposabiających małżonków władzy rodzicielskiej nad przysposobionym. Dopóki zatem trwa stosunek przysposobienia i przyspasabiający żyje, małoletni nie może być przysposobiony przez inną osobę z wyjątkiem przysposobienia przez małżonka osoby, która już przysposobiła tego małoletniego (art. 115 § 2 K.r.o.). Nie ma też możliwości unieważnienia przysposobienia z powodu niezachowania przesłanek materialnoprawnych lub uchybień procesowych czy wad oświadczeń woli złożonych w toku postępowania o przysposobienie.

Aby można było przysposobienie rozwiązać, muszą być spełnione dwie przesłanki:

1.istnienie ważnych powodów (przesłanka pozytywna) i
2.dobro dziecka (przesłanka negatywna).
Jako przykład wspomnnianych "ważnych powodów" można podać następujące sytuacje:

•rozkład więzi rodzinnej, jaka normalnie cechuje stosunki między rodzicami a dziećmi, gdy jest on daleko posunięty i według rozsądnych przewidywań nieodwracalny; przy czym rozkład więzi rodzinnej ma inną treść i inne proporcje w przypadku osoby małoletniej, a inne pełnoletniej;
•zawinione postępowanie przysposobionego polegające np. na rażącym naruszaniu czci przysposabiającego czy na nie usprawiedliwionym opuszczeniu przysposabiających;
•rozwód przysposabiających, ale tylko w szczególnych okolicznościach, np. w wypadku zawarcia przez tego z nich, który ma powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej, nowego małżeństwa, jeśli ze względu na dobro dziecka celowe staje się jego przysposobienie przez nowego małżonka tego przysposabiającego; to samo dotyczy rozwodu przysposabiającego z matką przysposobionego oraz jej powtórnego wyjścia za mąż, jeżeli między przysposabiającym a przysposobionym nie został nawiązany stosunek uczuciowy, jaki normalnie istnieje między ojcem a dzieckiem, jednak sam rozwód przysposabiających nie uzasadnia rozwiązania przysposobienia;
•konieczność usunięcia przeszkody do zawarcia małżeństwa przez strony stosunku przysposobienia;
•potrzebę umożliwienia powrotu dziecka do rodziny naturalnej, gdy usprawiedliwiają to stosunki uczuciowe rodziców naturalnych względem przysposobionego, a nie powstała jeszcze między przysposobionym a przysposabiającym tak silna więź rodzinna, że stanowiłaby stanowcze przeciwwskazanie rozwiązania przysposobienia (np. po odnalezieniu się rodziców naturalnych, którzy w dacie orzekania o przysposobieniu nie byli znani albo nie było wiadomo, czy żyją i gdzie przebywają);
•okoliczność, że dziecko przysposobione wychowuje się w rzeczywistości u rodziców naturalnych w warunkach normalnej z nimi więzi.
W zasadzie nie stanowi natomiast ważnego powodu rozwiązania przysposobienia fakt, iż przysposobiony nie osiągnął należytego rozwoju umysłowego czy okazał się dzieckiem niedorozwiniętym.

Oceny ważnych powodów należy dokonywać według chwili orzekania o rozwiązaniu przysposobienia. Jeśli zatem przysposobiony, który w chwili wszczęcia procesu był małoletni, ukończył przed jego prawomocnym zakończeniem 18 lat, również po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji, decydują o rozstrzygnięciu sprawy przesłanki właściwe dla rozwiązania przysposobienia osoby pełnoletniej.

Strona winna rozkładu więzi rodzinnej nie może żądać rozwiązania przysposobienia. Sąd przy ocenie, czy w sprawie należy orzec rozwiązanie przysposobienia, powinien więc uwzględnić zachowanie się zarówno przysposabiającego, jak i przysposobionego - także w okresie jego małoletniości. Jednak w zasadzie nie mogą uzasadniać rozwiązania przysposobienia trudności natury wychowawczej, nawet jeżeli leżą po stronie przysposobionego dziecka.

Rozwiązanie stosunku przysposobienia nie jest dopuszczalne, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro małoletniego dziecka. Rozwiązanie przysposobienia może nastąpić tylko, gdy dobro dziecka tego wymaga albo, przynajmniej, gdy przez rozwiązanie przysposobienia dobro małoletniego dziecka nie ucierpi, a więc jego sytuacja nie ulegnie na skutek rozwiązania przysposobienia w sposób istotny zmianie na gorsze. Jeżeli ochrona dobra dziecka da się pogodzić z interesem rodziców, to sąd winien również interes rodziców wziąć pod uwagę.

źródło: e-prawnik.pl



Ewa - 2010-04-29, 10:30
Z ważnych powodów zarówno adoptowany, jak i adoptujący mogą żądać rozwiązania stosunku przysposobienia przez sąd rejonowy. Zazwyczaj przyjmuje się, że dotyczy to przypadku gdy nastąpił zupełny i trwały rozkład więzi miedzy stronami stosunku przysposobienia.
Rozwiązanie stosunku przysposobienia nie jest jednak dopuszczalne, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro małoletniego dziecka. Orzekając rozwiązanie stosunku przysposobienia, sąd może, stosownie do okoliczności, utrzymać w mocy wynikające z niego obowiązki alimentacyjne.

źrodło: dziecko-i-prawo.wieszjak.pl



Ewa - 2010-04-29, 10:30
Po śmierci przysposobionego lub przysposabiającego rozwiązanie stosunku przysposobienia nie jest dopuszczalne, chyba że przysposabiający zmarł po wszczęciu sprawy o rozwiązanie stosunku przysposobienia. W takiej sytuacji na miejsce przysposabiającego w procesie wstępuje kurator ustanowiony przez sąd.
Nie jest dopuszczalne rozwiązanie przysposobienia, na które rodzice przysposobionego wyrazili przed sądem opiekuńczym zgodę bez wskazania osoby przysposabiającego. Takie przysposobienie nie stoi na przeszkodzie ponownemu przysposobieniu za życia przysposabiającego.

źródło: dziecko-i-prawo.wieszjak.pl



Ewa - 2010-04-29, 10:31
Z chwilą rozwiązania stosunku przysposobienia wygasają jego skutki. Jeżeli rozwiązanie nastąpiło po śmierci przysposabiającego, uważa się że skutki przysposobienia ustały z chwilą jego śmierci.
Możliwe jest jednak aby adoptowany zachował nazwisko nabyte przez przysposobienie oraz otrzymane w związku z przysposobieniem imię lub imiona. Jednakże z ważnych powodów sąd na wniosek przysposobionego lub przysposabiającego może w orzeczeniu o rozwiązaniu stosunku przysposobienia postanowić, że przysposobiony powraca do nazwiska, które nosił przed orzeczeniem przysposobienia. Na wniosek przysposobionego sąd orzeka o jego powrocie do poprzednio noszonego imienia lub imion.
Powództwo o rozwiązanie przysposobienia może wytoczyć także prokurator.

źródło: dziecko-i-prawo.wieszjak.pl

Sitedesign by AltusUmbrae.